يكون الا الى الشخص 1 ) او معه 2 ) . . . فتلخص مما حققناه 3 ) . . . و نحو هما 4 ) نمىباشند و جزء مقومات آنها نيز محسوب نمىشوند بلكه اين دو عامل از شئون و شيوه‌هاى استعمال‌اند و اين شيوه استعمال است كه باعث خاص شدن معانى آنها مىشود و اين ادعاى گزاف و بيهوده‌اى نمىباشد . « 1 » 1 ) كما فى الاشاره - همان‌طور كه اشاره كردن باعث جزئى شدن معانى اسم جنس نمىشود ، همان‌طور هم اشاره كردن بوسيله لفظ باعث جزئى شدن معناى هذا نمىشود . « 2 » 2 ) كما فى التخاطب - معين شدن معناى موصول بخاطر صله آن مىباشد كه خارج از حيز موضوع‌له است . « 3 » 3 ) همان مطالبى كه قبلا عرض كرديم در اين قسمت دوباره تكرار مىشود تنها نكته اينكه : تشخص در اسماء اشاره و حروف خارجيه است و در اسماء جنس و حروف ذهنيه 4 ) مثل معانى كليه

--> ( 1 ) - لا يخفى ان مجرد عدم المجازفة ليس برهانا على المدعى بعد امكان دخل الاشاره و التخاطب فى نفس الموضوع‌له ، لعدم دليلة مجرد الامكان على الوقوع مع انه اجتهاد فى اللغة - اولا صرف ادعى دليل و برهان بر مدعى نيست ، ثانيا اين امكان هست كه اشاره تخاطب داخل در موضوع‌له باشد ثالثا اين مطالب يك نوع اجتهاد در لغت است . منتهى الدرايه جلد 1 صفحه 66 ( 2 ) - منتهى الدرايه جلد 1 صفحه 66 ( 3 ) - منتهى الدرايه جلد 1 صفحه 66